18 ABRIL: <>

Elise Bertrand

Elise Bertrand, nada no ano 2000, iniciou a súa formación musical no piano antes de se achegar ao violín e, posteriormente, á composición.

Despois de estudar no CRR de Toulon, ingresou con só catorce anos no CRR de París, onde estudou violín con Suzanne Gessner e composición con Nicolas Bacri. No CNSMD de París, obtivo o máster de violín e o máster de música de cámara en sonata xunto a Gaspard Thomas, ao tempo que ampliaba a súa formación nas clases de escrita superior (harmonía, contrapunto, fuga, orquestración e escrita dos séculos XX e XXI).

En 2022 converteuse en Artista en residencia na Chapelle Musicale Reine Elisabeth, na clase de Augustin Dumay, e dende 2023 cursa o 3º ciclo superior de violín (Diplôme d’Artiste Interprète) no CNSMD de París, o que lle permite actuar como solista co Orchestre des Lauréats du Conservatoire na Cité de la Musique, interpretando o Concerto nº 2 de Szymanowski en 2025.

Elise foi galardoada en numerosos concursos de violín, música de cámara e composición, entre eles o 2º Premio do Concurso Internacional Ginette Neveu e o Premio Especial en 2019 pola mellor interpretación dunha obra contemporánea.

Nomeada “Révélation Soliste Instrumental” nas Victoires de la Musique 2024, Elise desenvolve unha dobre carreira como violinista e compositora, defendendo con paixón o repertorio descoñecido e contemporáneo, e unindo interpretación e creación nun mesmo camiño artístico.

Recibiu o apoio das Fundacións Gautier Capuçon, L’Or du Rhin, Safran e Charles Oulmont pola singularidade do seu percorrido. Dende xullo de 2025, Elise e Gaspard son artistas en residencia na Fundación Singer-Polignac.

Moi apreciada como músico de cámara, tamén se presenta como solista en concertos que abranguen dende Vivaldi ata Szymanowski, incluíndo obras de Bach, Mozart, Beethoven, Mendelssohn, Brahms, Prokofiev, Chausson e as súas propias composicións, xunto a orquestras como o ONDIF, a Orquestra Vigo 430, o Ensemble Appassionato, a Orquestra de Montpellier, Casco Phil, a Mahlerian Camerata, a Orquestra Colonne, a Orquestra Filharmónica de Provence, a Orquestra Etesias, a Orquestra Silmaril, o Ensemble Les Déconcertants, o OLC ou a Orquestra das Nacións de Suíza, entre outras.

Como violinista, actuou en escenarios como o Théâtre du Châtelet, a Cité de la Musique, a Philharmonie de París, as salas Gaveau e Cortot, a Seine Musicale, o Victoria Hall de Xenebra ou La Roque d’Anthéron, entre outros.

Participou en prestixiosas academias como a Académie de Villecroze (2019), as Académies Seiji Ozawa e International Menuhin Music Academy (2021 e 2022), a Académie Jaroussky (2021-2022) —na promoción Tchaïkovski—, a Stauffer Academy de Cremona con Gil Shaham en 2023 e a Académie Ravel en 2024.

As súas obras, publicadas por Billaudot e Klarthe, foron encargadas por ensembles, intérpretes de renome, concursos e institucións, e foron difundidas en France Musique, Radio Classique e ARTE Concert. En 2022, a súa Sonate-Poème, Op. 11 foi premiada coa medalla da Académie des Sciences, Lettres et Arts d’Arras. A súa traxectoria foi destacada en medios como Classica, Diapason, Pianiste, Classykeo, Traversières Magazine e The Strad Korea.

Foi compositora en residencia no Festival d’Auvers-sur-Oise, no Classeek Ambassador Program, e recibiu encargos do Quatuor Modigliani, do ONF, de Emmanuelle Bertrand, dos concursos Piano Campus, Épinal e Larrieu, de Augustin Dumay, da Orquestra Colonne, de Les Métaboles, da Chapelle Musicale Reine Elisabeth, de Renaud Capuçon, entre outros.

Despois do seu primeiro disco monográfico, Lettera Amorosa, eloxiado pola crítica, o seu novo álbum como compositora verá a luz en xaneiro de 2026 co selo NomadMusic.

Elise Bertrand toca un violín de Joseph Gagliano (Nápoles, 1796), xenerosamente prestado pola Fondation d’entreprise Société Générale.

Emma Wernig

Aclamada pola revista The Strad como «unha estrela da viola en camiño!», a violista austro-alemá Emma Wernig é unha das artistas emerxentes máis destacadas da súa xeración, recoñecida pola autenticidade e expresividade da súa voz musical. Nacida en 1999 en Los Ángeles (California), o seu percorrido artístico levouna xa a escenarios de todo o mundo.

Gañadora de importantes concursos internacionais, Emma foi distinguida co Barbirolli Prize no Tertis International Viola Competition de 2019 e co primeiro premio no Cecil Aronowitz International Viola Competition en 2017, recoñecementos que impulsaron decisivamente a súa carreira internacional. En 2021 recibiu tamén o Wilo Foundation Prize, que continúa apoiando o seu desenvolvemento como solista. Estes galardóns abriron o camiño a unha traxectoria vibrante, con actuacións como solista, recitalista e intérprete de música de cámara en toda Europa e máis alá.

Apaixonada por ampliar o repertorio da viola, Emma publicou en 2021 o seu primeiro disco —xunto co pianista Albert Cano-Smit— con obras austríacas pouco coñecidas para viola, editado por Champs Hill Records. O álbum recibiu eloxios da crítica (5 estrelas en BBC Music Magazine) pola súa programación innovadora e a profundidade da interpretación. En 2024 ampliou a súa discografía cunha gravación do Concerto for Three de Alfred Schnittke, xunto a Gidon Kremer, Magdalena Ceple e a Kremerata Baltica, reafirmando o seu compromiso co repertorio contemporáneo e clásico.

Como solista, Emma actuou con orquestras como a Kremerata Baltica, Meininger Hofkapelle, Württembergische Philharmonie Reutlingen, Folkwang Kammerorchester e Französisches Kammerorchester, entre outras. É tamén coñecida pola súa creatividade á hora de deseñar programas e polos seus arranxos para viola de obras escritas orixinalmente para outros instrumentos —violonchelo, violín ou voz—, destacando a súa recente adaptación do Concerto para violonchelo de Schumann, estreada na tempada 2024/25.

En 2024, Emma foi nomeada nova violista do prestixioso Doric String Quartet, con sede en Londres, recoñecido internacionalmente polas súas interpretacións vibrantes e pola súa discografía para o selo Chandos. Entre os seus próximos proxectos figuran a interpretación integral dos cuartetos de Beethoven no Wigmore Hall e xiras por América, Xapón, Australia e Europa.

Emma colaborou con destacados músicos como Janine Jansen, Gidon Kremer, Lynn Harrell, Steven Isserlis e Christian Tetzlaff, e participou en festivais de prestixio como o Verbier Festival, Aldeburgh Festival, Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, Edinburgh Festival, Grachtenfestival, Grafenegg Festival, Krzyżowa Music, Gezeitenkonzerte e Vevey Spring Classic Festival. No verán de 2024 realizou unha xira interpretando o complexo e pouco habitual Le Marteau sans maître de Boulez, incluíndo unha actuación nos BBC Proms.

Durante ese mesmo ano exerceu como primeira viola titular da Danish Radio Symphony Orchestra, coa que gravou Verklärte Nacht de Schönberg para Deutsche Grammophon baixo a dirección de Fabio Luisi. É tamén convidada habitual como Guest Principal da London Symphony Orchestra e da BBC Symphony Orchestra.

A súa formación inclúe un Bachelor no Colburn Conservatory of Music de Los Ángeles, onde estudou con Paul Coletti; un Master na Yale School of Music con Ettore Causa (onde recibiu o Lucy Grosvenor Memorial Prize); e un segundo Master na Hochschule für Musik Hanns Eisler de Berlín con Tabea Zimmermann.

Emma toca cunha viola construída por Jason Viseltear en 2019 e reside actualmente en Londres.

Pablo Puga

Pablo Puga, malia a súa mocidade, continúa a perfeccionar a súa técnica coa batuta baixo a guía de recoñecidos mestres da dirección orquestral. A súa formación sobre o podio comezou en 2016 na Academia Opus 23, da man dos prestixiosos directores Miguel Romea e Andrés Salado. Compaxinou os estudos de dirección cos últimos anos de violín no Conservatorio Profesional de Vigo —a súa cidade natal—, na Escola de Altos Estudos Musicais de Santiago de Compostela, e máis tarde no Conservatorio Superior do País Vasco “Musikene”.

A súa paixón polo violín levouno a recibir clases de intérpretes como Tatiana Samouil, Andoni Mercero, Yun-Peng Zhao, Edita Shulman ou Ildikó Oltai, cos que afondou na técnica violinística e desenvolveu unha visión orquestral ampla e profunda, que se reflicte na claridade e precisión do seu xesto como director.

Como violinista, destaca a súa traxectoria de sete anos na Orquestra Xove Sinfónica de Galicia, onde traballou baixo a dirección de mestres como Alberto Zedda, Dima Slobodeniouk, Roberto González-Monjas ou Krzysztof Penderecki, entre outros moitos.

No eido da dirección, foi convidado ao podio de orquestras como a Camerata Arven, a Xove Orquestra de Sevilla, a Orquestra Vigo 430 ou a Orquesta Behotsik. Ademais, exerceu como director asistente xunto a figuras da talla de Leonard Slatkin, Eliahu Inbal, Pablo González, José Miguel Pérez-Sierra, Roberto González-Monjas, Rubén Gimeno, Juanjo Mena ou Dima Slobodeniouk, colaborando tanto coa Orquestra Xove da Sinfónica de Galicia como con orquestras profesionais como a Bilbao Orkestra Sinfonikoa, a Orquestra Sinfónica de Galicia ou a Orquestra Sinfónica de Castela e León.

A súa formación é constante, participando en numerosos cursos e clases maxistrais de dirección, como o organizado en 2018 pola Orquestra Sinfónica de Galicia e o seu titular, ou o curso impartido por Rüdiger Bohn en Vilna coa Lithuanian State Symphony Orchestra (xaneiro de 2022). Complementa este labor coa asistencia habitual a ensaios da Orquestra e Coro de RTVE e da Orquestra e Coro Nacionais de España.

En 2023, xunto ao mago internacional Xulio Merino e a súa axencia Preludio Management, creou o concerto familiar O fantasma melómano, no que a música e a maxia se dan a man. O proxecto estreouse en novembro no Auditorio de Valga (Pontevedra) e en abril no Auditorio de AFundación de Pontevedra, dentro da tempada sinfónica da Camerata Arven, e continúa xirando por toda a península.

Tras un ano como director titular da Xove Orquestra Sinfónica de Pontevedra, actualmente é director titular e artístico da Orquestra Sinfónica da Universidade Politécnica de Madrid, con tempada estable no Auditorio Nacional de Música.